Meest actuele aanbod van Noordwijk-koi HIER

Bacteriën.

Welke gevaarlijke bacteriën teisteren onze Koi?

Multiresistente bacteriën vormen voor de koi momenteel de grootste bedreiging. Door doorgedreven selectie en inteelt hebben koi waarschijnlijk een genetisch bepaalde, minder goede immuniteitsvorming. Voeg hierbij het antibioticum gebruik; maar vooral misbruik en het probleem is geboren.

Als het microscopisch onderzoek van de slijmhuid negatief is kan er gedacht worden aan een bacteriële aandoening. Een bacteriële aandoening kan echter pas met 100% zekerheid vastgesteld worden als een stukje slijmhuid op kweek wordt gezet. Hieruit kan men ook opmaken om welke bacterie het gaat. De behandeling bestaat meestal uit het toedienen van antibiotica.

Klinisch zijn een aantal beelden te onderscheiden. Verschillende soorten bacteriën kunnen hetzelfde beeld veroorzaken: Ontsteking van binnenuit: onderhuids ontstaan een of meer rode plekken, die naar buiten toe doorbreken, waardoor een gat (zweer) ontstaat. De vinnen en de rest van de huid zijn in eerste instantie nog gaaf. De vis blijft tot het laatst eten. De wonden kunnen gereinigd worden met waterstofperoxide 2%

Hoe een bacteriële aandoening herkennen?

Door het op kweek zetten van de slijmhuid, door zweren op de vis, door uitstaande schubben en/of in combinatie met het opzwellen van de vis, door een rood geïrriteerde huid, door rafelige gekartelde vinnen die rood verkleurd kunnen zijn, door zweren aan bek en ogen. Een bacteriële aandoening gaat zelden vanzelf over en advies inwinnen van een koiarts is noodzakelijk.

Enkele veel voorkomende bacteriële aandoeningen:

Vinrot (Aeromonas hydrophilla):

Bacterieel vinrot word door verschillende bacteriën verwekt zoals Aeromonas en Pseudomonas en mytobacteriën. Eerst is er een lichte vertroebeling van de vinnen (doffe plekken) en later worden de vinranden wit. Door weefsel afsterving komen er franjes aan de vinnen waarbij een overmatige bloed vulling van de bloedvaten is te zien net achter het afgestorven weefsel. Bij de staartvin is ook de staartwortel rood getekend door de ontsteking. De huid is op het lichaam op diverse plaatsen aangetast en kapot waardoor een zweer (gat) ontstaat.Vaak wordt vinrot veroorzaakt door transportschade of beschadiging bij het vangen of door overpopulatie.
 

ADVIES : Behandeling met antibiotica is meestal nodig. Als alleen het zachte vinweefsel maar is aangetast is de totale genezing vaak mogelijk.

MORENICOL CYTOFEX van Colombo is een veilig middel dat alleen bij hoge overdoseringen schadelijk wordt. Door een speciale coating worden de actieve stoffen aan de slijmhuid van de vis gebonden. Hierdoor ontstaat een hoge concentratie van werkzame bestanddelen op de plek waar dit nodig is.

DOSERING : 1ml. per 10L vijverwater. Indien nodig de 3e en 5e dag met 1ml. per 10 liter water nadoseren. De benodigde hoeveelheid in de maatbeker afpassen in een gieter of emmer met water voormengen. Dan gelijkmatig over de vijver verdelen. UV-lamp voor ten minste één week uitschakelen.

Bij geen genezing koiarts raadplegen !

Diffuse oppervlakkige huidontsteking(Flexibacter columnaris) (In de volksmond ook wel foutief bekschimmel genoemd ) :
Meestal ontstaat een diffuse huidontsteking door een Cytophaga-like bacterie zoals Flexibacter columnaris. De vinranden zijn rafelig. Huid en kieuwen zijn in eerste instantie maar oppervlakkig ontstoken maar wanneer de bacteriën in het lichaam of de kieuwen doordringen volgt meestal een snelle dood. Vaak wordt een diffuse huidontsteking verward met een schimmelinfectie. Verder vertoont de koi grijze plekken over het hele lichaam. Deze vlekken worden later bloedige plekken of platte huidzweren. Ook kunnen de vinnen en de staart weefselafbraak tonen.

Deze ziekte is zeer besmettelijk en het is daarom noodzakelijk dat al het materiaal dat met de vis in contact is gekomen goed wordt ontsmet.

ADVIES : Vis onmiddellijk in quarantaine zetten. Behandeling met antibiotica is meestal nodig. Als alleen het zachte vinweefsel maar is aangetast is de totale genezing vaak mogelijk.

MORENICOL CYTOFEX van Colombo is een veilig middel dat alleen bij hoge overdoseringen schadelijk wordt. Door een speciale coating worden de actieve stoffen aan de slijmhuid van de vis gebonden. Hierdoor ontstaat een hoge concentratie van werkzame bestanddelen op de plek waar dit nodig is.

DOSERING : 1ml. per 10L vijverwater. Indien nodig de 3e en 5e dag met 1ml. per 10 liter water nadoseren. De benodigde hoeveelheid in de maatbeker afpassen in een gieter of emmer met water voormengen. Dan gelijkmatig over de vijver verdelen. UV-lamp voor ten minste één week uitschakelen.

Bij geen genezing koiarts raadplegen !

Buikwaterzucht (ascites, dropsy) :
Buikwaterzucht is een aandoening bij vissen waarbij ze een grote buikomvang hebben en de schubben van het lichaam af staan (dennenappel uiterlijk). Vaak wordt bij buikwaterzucht gedacht aan een besmettelijke aandoening, dit is echter bij Koi slechts bij 1% van alle gevallen. De besmettelijke ziekte is meestal een infectie met vistuberculose (visTBC). Buikwaterzucht is dus in bijna alle gevallen NIET besmettelijk.

Buikwaterzucht kan vele oorzaken hebben: een bacteriële infectie, virale infectie, een herpesvirus, mitraspora cyprini, een tumor, nierfalen door giftige stoffen, een chronische hoge ammoniakwaarde en andere oorzaken voor slechte watercondities. Bij bijna al de bovengenoemde oorzaken vindt er een opeenhoping plaats van stoffen of organismen in de lever en de nieren. Deze opeenhoping zorgt voor een weefselbeschadiging in de lever en de nier. De beschadiging kan zulke erge vormen aannemen dat de organen niet normaal meer hun functie kunnen uitvoeren. De waterhuishouding van de vis raakt in die situatie ontregelt en water blijft dan achter in de verschillende weefsels. Dit water zakt ten gevolge van de zwaartekracht en komt onderin de buikholte terecht. Het volume van de buik neemt toe en er wordt extra druk uitgeoefend op de buikwand met als gevolg dat deze strak gespannen wordt en de schubben rechtop gaan staan. Het water in de schubben wordt ook niet goed afgevoerd en per schub vindt er een opeenhoping plaats. De grote hoeveelheid water zorgt er voor dat de schubben nog meer overeind gaan staan. Indien er slechts enkele schubben overeind staan is de prognose nog redelijk. Als de vis echter helemaal een dennenappel wordt dan is de prognose slechter aangezien er dan grote weefselbeschadigingen hebben plaatsgevonden waardoor de orgaanfunctie verstoord is. Over het algemeen kan het orgaan slecht herstellen en de vis overlijdt aan de gevolgen hiervan.

ADVIES :

De behandeling van buikwaterzucht is niet makkelijk en het is verstandig om een deskundige te raadplegen. Slechts 5% van alle vissen met echte buikwaterzucht overleven de aandoening.

Behandeling met antibioticum heeft hierbij weinig nut omdat vaak in een te laat stadium de symptomen worden herkent. Een huidafstrijkje kan een parasitaire infectie bevestigen, echter een gerichte bestrijding voor deze vis is vaak te laat. Maar voor andere vissen kan het de redding betekenen.Besmettelijke buikwaterzucht kan men herkennen aan de volgende kenmerken: er moet sprake zijn van echte buikwaterzucht, er moeten minstens twee vissen last hebben en de symptomen moeten binnen 24-36 uur ontstaan zijn bij beide vissen. Isoleer de zieke dieren van de gezonde dieren en neem dan zo snel mogelijk contact op met een deskundige.

Bron : www.koidokter.nl

Virussen.

Welke gevaarlijke virussen teisteren onze Koi?

Over virale infecties is tot nu toe bij vissen nog heel weinig bekend. Virussen zijn heel kleine organismen, die zich alleen in levende cellen kunnen vermeerderen. Virussen kunnen alles besmeten behalve andere virussen. Ze bestaan voornamelijk uit een eiwitlaag met een kern van genetisch materiaal. Onder de microscoop kan men de virussen niet herkennen.

De levenscyclus van een virus is vrij eenvoudig. Het virus injecteert genetisch materiaal bij zijn gastheer; in ons geval de koi en begint van daaruit zijn verwoestende uitwerking. Alleen de uiterlijke ziektebeelden kunnen een virale ziekte aanwijzen. Helaas kunnen sommige ziektebeelden snel met andere ziektebeelden, zoals die van ééncelligen of bacteriën worden verwisseld.

Een bestrijding van virale ziekten is tot nu toe nog niet mogelijk. Wel kan men deze ziekten voorkomen, indien men voor optimale leefomstandigheden voor de vissen zorgt. Een gezonde afwisselende verse voeding, schoon water en de juiste waterwaarden.


Hoe een virusinfectie herkennen?

De meeste virussen kunnen wel voorkomen worden maar niet genezen. De belangrijkste virussen zijn Lymphocystes, karperpokken en karperviraemia .

Lymphocystes :
De ziekteverschijselen bij een Lymphocystisinfectie kunnen we herkennen aan de witte knobbeltjes aan de vinnen. Het virus laat de cellen van de vin groeien. Deze ziekte is chronisch maar niet dodelijk voor koi.

Behandeling :
De besmette vindelen kunnen we verwijderen door met een scherp scalpel of met een scherpe schaar deze gewoon af te knippen. Natuurlijk dienen we de wonden goed te ontsmetten, om besmettingen door bacteriën te voorkomen. De vinnen groeien in enkele weken opnieuw bij. Knip nooit tot aan de vininplanting. Zorg dat in deze herstelperiode het voedsel rijk is aan vitaminen en mineralen.



Karperpokken :
De ziekteverschijselen lijken sterk op deze van de Lymphocystisinfectie. Ook hier ontstaan witte knobbeltjes op de vinnen, maar ook op het lichaam. Deze symptomen ontstaan meestal in de koudere perioden van het jaar bij vijvervissen. Koi zullen er niet aan sterven, maar het virus kan wel voor serieuze vervormingen zorgen. Het virus kan van vis op vis overgaan. Het virus is voornamelijk actief in de lente. Later in het jaar als de temperaturen oplopen, verdwijnen de symptomen weer. Maar in het volgende jaar kunnen de knobbeltjes opnieuw optreden.

Behandeling :
Een behandeling is niet mogelijk. Ook hier; zorg voor optimale leefomstandigheden.



Karperviraemia :
Karperviraemia is een voorjaarsziekte die te herkennen is aan een gezwollen lichaam, bleke kieuwen en soms onderhuidse bloedingen op het lichaam en rond de anus. Het lichaam vult zich met een heldere of bruine vloeistof. Ook zijn de bloedvaten rond de zwemblaas vaak gesprongen en de lever en milt vergroot.

Behandeling :
Het virus treft vooral jonge koi en zij zullen dit dan ook meestal niet overleven. Overleven zij dit wel, dan zijn zij immuun geworden, maar wel een mogelijke drager geworden van dit virus. Een behandeling is niet mogelijk. Ook hier; zorg voor optimale leefomstandigheden.

SCHIMMELS.

Welke schimmelziekten teisteren onze Koi?

Wormen.

Welke soorten wormen teisteren onze Koi?

Eén van de meest voorkomende groep dierlijke ziekteverwekkers zijn wormen. Ook hier vinden wij parasieten, die binnen of buiten het lichaam, de vis schade toebrengen. We onderscheiden haakwormen, draadwormen, lintwormen, kieuwwormen en huidwormen. De laatste twee soorten zijn de meest voorkomende bij koi. De grootte van de wormen varieert sterk, sommige zijn alleen met het menselijk oog en andere alleen met een microscoop te herkennen. De ziektebeelden kunnen vaak met de ziektebeelden van ééncellige infecties worden verward. Dit komt omdat dezelfde secundaire infecties kunnen ontstaan.


Hoe een wormeninfectie herkennen?

Gyrodactylus of huidwormen :
De huidwormen of gyrodactylus veroorzaken evenals sommige ééncelligen een troebele huid en bloedige plekken op de huid. De vissen schuren langs de vijverwanden en stenen, krijgen een donkere kleur en vermageren. Bijkomende bacteriële infecties zijn aan de rode plekken herkenbaar.

De Gyrodactylus is een levendbarende worm die tot de groep monogene trematoden behoort. Dit betekent, dat hij zich zonder tussengastheer kan vermeerderen. In een oude worm is reeds een jonger exemplaar aanwezig, hierin de derde generatie en daarin de 4 generatie. De huidwormen hebben geen oogpunten; de Dactylogyrus of kieuwwormen wel. Aan het achtereinde zien wij een reeks haakjes waarmee ze zich op de huid vasthechten (16 kleine haakjes en 2 grote). Aan het andere einde heeft Gyrodactylus een dubbel eind, wat meestal goed te zien is. De besmetting van de vissen gaat direct van vis op vis.

Een huidafstrijkje wordt onder een microscoop bij een vergroting van 50 - 100x bekeken. De wormen bewegen heel langzaam en kunnen eenvoudig gediagnosticeerd worden. Soms zijn de haakjes niet meer te zien, omdat ze bij het afstrijken in de huid van de vis vast blijven zitten.

Advies :
De parasieten kunnen met preparaten zoals LERNEX VAN COLOMBO voor de vijver eenvoudig worden bestreden. 10 gr. per 125L vijverwater. Een volle schep met de bijgeleverde maatlepel is ca. 20 gram. Het verdient aanbeveling de behandeling na 14 dagen te herhalen.

UV-lamp tot 10 dagen na de laatste behandeling uitgeschakeld houden. Tussen het gebruik van Lernex, en Alparex dient minimaal 3 weken tijdsverschil te zitten. Niet gebruiken onder de 10°C.

Dactylogyrus of kieuwwormen :
Deze ziekte heeft in de beginfase geen duidelijk beeld. De vissen ademen sneller en vaak alleen via één kieuw. De andere kieuw houden ze dicht. Ook kunnen de kieuwen ver openstaan. Later vermageren de vissen, schuren met de kieuwen aan de vijverwand en stenen en krijgen een donkere kleur. Indien men de kieuwen bekijkt, ziet men vaak duidelijk aangetaste delen van de kieuwblaadjes.

Evenals de Gyrodactylus behoort de Dactylogyrus tot de groep monogene Trematoden. Maar Dactylogyrus infecteert alleen de kieuwen. Pas als zich een massale infectie voordoet, kunnen wij ook enkele exemplaren op de huid van de vis vinden. Dactylogyrus is niet levendbarend maar legt eieren, waaruit jonge larven komen, die zich op de kieuwen tot volwassen wormen ontwikkelen. De worm heeft ook aan het achtereinde 12 kleinere en 2 grotere haakjes waarmee hij zich op de kieuwen vast hecht. De voorzijde eindigt op 4 punten en er zijn 4 oogpunten te zien.

De parasiet is bij een vergroting van 50-100x van een kieuwafstrijkje of een stuk kieuw goed te zien. Voor enkele details is een hogere vergroting noodzakelijk.

Advies :
De parasieten kunnen met preparaten zoals LERNEX VAN COLOMBO voor de vijver eenvoudig worden bestreden. 10 gr. per 125L vijverwater. Een volle schep met de bijgeleverde maatlepel is ca. 20 gram. Het verdient aanbeveling de behandeling na 14 dagen te herhalen.

UV-lamp tot 10 dagen na de laatste behandeling uitgeschakeld houden. Tussen het gebruik van Lernex, en Alparex dient minimaal 3 weken tijdsverschil te zitten. Niet gebruiken onder de 10°C.

Eéncelligen : protozoën.

Welke soorten ééncelligen teisteren onze Koi?

Een groot aantal aandoeningen wordt meestal door ééncellige parasieten veroorzaakt. Deze aandoeningen zijn meestal gemakkelijk aan de veranderingen van de huid te zien. De slijmlaag bij dit soort infecties is vaak dikker, zodat de kleur van de vissen grijzer wordt. Soms kan men aan de uiterlijke tekenen op de huid al zien om welke soort parasiet het gaat. Deze huidparasieten zijn flagellaten of ciliaten en zij veroorzaken duidelijk zichtbare puntjes op de huid en vinnen.

De ciliaten of wimperdiertjes hebben vele kleine trilhaartjes (cilien) over het hele lichaam verspreid. Flagellaten zijn herkenbaar aan enkele langere haartjes (flagellen) waarmee ze zich voortbewegen. Flagellaten komen ook in het lichaam van de koi voor; meestal in de darm.

Een nog onbekende groep ziekteverwekkers zijn de sporozoas. Deze parasiteren net als de flagellaten in het hele lichaam waardoor de bestrijding meestal moeilijk of onmogelijk is.


Hoe een infectie met ééncelligen herkennen?

Trichodina of huidvertroebeling :
Trichodina is een ciliaat, welke optreedt als de vissen verzwakt zijn door stress of bij een slechte waterkwaliteit. De koi zijn lusteloos en schuren aan de vijverwanden en rotsen. Meestal hangen de vissen met samengeknepen vinnen aan het wateroppervlak waar ze naar lucht happen. Verder is er een toegenomen grijze of blauwachtige slijmlaag te zien en de kleur van de vis is meestal donkerder dan normaal. In een later stadium kunnen bloederige plekken ontstaan.

Trichodina vermeerdert zich door deling op de huid van de vis; hierdoor kan een trichodinabesmetting zich enorm snel uitbreiden. De parasiet kan zowel de kieuwen als de huid van de vis infecteren. Trichodinaparasieten zijn in staat de vis te verlaten en vrijzwemmend ongeveer 24 uur in leven te blijven om naar een andere vis te zoeken.

Trichodinaparasieten zijn bij een vergroting van 100-200x door de microscoop goed te zien. De parasieten zijn helemaal rond en bevatten aan de buitenkant heel veel ciliaten. In het midden van de cel is ook soms een halfronde grote celkern te zien. Aan de onderkant van de parasiet zit een ring met haakjes, waarmee zij zich kunnen vasthechten op de huid van de vis.

Advies :
Trichodina is eenvoudig met een middel tegen ééncelligen te behandelen. Omdat als de ciliaten de huid verlaten gaatjes ontstaan, is het mogelijk, dat bijkomende bacteriële infecties en schimmelinfecties ontstaan. ALPAREX van Colombo voor de vijver zorgt ervoor, dat Trichodina en andere ééncelligen met positief resultaat bestreden worden.

Dosering :
1ste dag 1ml.per 20 liter vijverwater; de 2e dag nog eens 1ml.per 20 liter vijverwater. UV-lamp minimum 1 week uitschakelen.

Tussen ALPAREX en FMC-50 dient minimum twee weken tussen te zijn.

Chilodonella of kieuwvertroebeling :
De chilodonellaparasiet behoort net als de trichodinaparasiet tot de groep van de ciliaten. Chilodonella is een typische koudwaterparasiet. Deze parasiet is in het begin van de ziekte alleen op de kieuwen te vinden. Pas in een later stadium wordt ook de huid besmet, wat zichtbaar is aan de toegenomen slijmlaag. Meestal vinden wij een grijze huidvertroebeling alleen in het gebied rond de nek van de vis tot de rugvin. Doordat de kieuwen sterk aangetast zijn, happen de vissen sterk naar lucht en hangen aan het wateroppervlak. Besmette vissen schuren langs de vijverwanden en rotsen.

Bij een vergroting van 50-200x is deze parasiet goed te zien. De parasiet heeft een ovale vorm met een insnijding aan het achtereinde van het lichaam. Verder is ook een grote celkern en vele kleine holten te zien. Zoals boven reeds vermeld komt hij vooral op de kieuwen voor en bij een temperatuur lager dan 20C°. Waardoor de aandoening meestal in de lente of herfst voorkomt.

Advies :
Chilodonella is eenvoudig met een middel tegen ééncelligen te behandelen. ALPAREX van Colombo voor de vijver zorgt ervoor, dat Chilodonella en andere ééncelligen met positief resultaat bestreden worden.

Dosering :
1ste dag 1ml.per 20 liter vijverwater; de 2e dag nog eens 1ml.per 20 liter vijverwater. UV-lamp minimum 1 week uitschakelen.

Tussen ALPAREX en FMC-50 dient minimum twee weken tussen te zijn.

Ichthyophthirius multifiliis of witte stip :
Deze vaak voorkomende aandoening wordt veroorzaakt door de Ichthyophthirius multifiliis parasiet. Op de vis zijn duidelijk witte puntjes te herkennen die zowel op de huid als op de vinnen voorkomen. De huid van de vis is sterk verslijmd. De vissen schuren langs rotsen en vijverwand, klemmen hun vinnen, hangen in een later stadium apathisch in een hoek van de vijver en nemen geen voedsel meer op. Omdat deze ziekte zeer besmettelijk is, is een snelle diagnose en behandeling noodzakelijk.

De parasiet vermeerdert zich in 3 stappen. Hij groeit op de huid van de vis, de huid van de vis is zijn voedsel. Na de groeifase verlaten de volwassen Ichthyophthirius multifiliis de huid en zinken tot de bodem waar zij zich vermeerderen tot 1000 sporen per parasiet. De derde fase is de infectiefase waar de sporen op zoek gaan naar nieuwe vissen. Vinden de sporen binnen 70 uur geen nieuwe vis dan sterven ze af.

Een afstrijkje van de huid, vinnen of kieuwen wordt bij een vergroting van 50-200x bekeken. Deze ciliate ziekteverwekker heeft de vorm van een ovaal. Er is een duidelijke hoefijzer-vormige cirkel in de parasiet te herkennen. Dit is de grote celkern. Hiernaast heeft Ichthyophthirius multifiliis nog een kleine ronde celkern; welke niet altijd even duidelijk te zien is.

Advies :
Ichthyophthirius multifiliis of witte stip is eenvoudig met een middel tegen ééncelligen te behandelen. Omdat als de ciliaten de huid verlaten gaatjes ontstaan, is het mogelijk, dat bijkomende bacteriële infecties en schimmelinfecties ontstaan. ALPAREX van Colombo voor de vijver zorgt ervoor, dat Witte stip en andere ééncelligen met positief resultaat bestreden worden.

Dosering :
1ste dag 1ml.per 20 liter vijverwater; de 2e dag nog eens 1ml.per 20 liter vijverwater. UV-lamp minimum 1 week uitschakelen.

Tussen ALPAREX en FMC-50 dient minimum twee weken tussen te zijn.

Costia of Ichthyobodo necatrix of huidvertroebeling :
Costia is eigenlijk verouderd, want tegenwoordig noemt men deze ziekteverwekker Ichthyobodo necatrix. Deze parasiet veroorzaakt net als de meeste andere parasieten huidvertroebelingen die echter minder goed te zien zijn. Bij een massale infectie zien we op de huid enkele grijze vlekken die als een film op de huid aanwezig zijn. In sommige gevallen vinden wij Ichthyobodo ook op de kieuwen van de vissen. De vissterfte kan bij een costiabestemmetting zeer hoog zijn, omdat ook vaak secundaire bacteriële infecties voorkomen. Costia is de voornaamste visdoder in de winter omdat deze parasiet zich kan blijven ontwikkelen bij een temperatuur van minder dan 2C°. Zoals bij andere infecties door ééncelligen zwemmen de vissen tuimelend door het water, schuren aan de vijverwanden en vermageren. Sommige vissen sterven zelfs zonder dat er één van deze symptomen is waargenomen.

Ichthyobodo behoort in tegenstelling tot de drie vorige parasieten tot de groep van de flagellaten. Anders dan de ciliaten hebben de flagellaten enkele haartjes. De costia heeft 2 lange en 4 korte haartjes waarmee hij zich voortbeweegt. De parasiet vermeerdert zich door celdeling, waardoor bij een eventuele besmetting de parasiet op zeer korte tijd grote sterfte veroorzaakt bij vooral jonge vissen. Deze ziekte is zeer besmettelijk. Costiaparasieten dienen binnen de twee uur een nieuwe gastheer te vinden of ze sterven.

Onder de microscoop is Ichthyobodo bij een vergroting van 200-400x aan zijn snelle zwembeweging en zijn boonvormig uiterlijk te herkennen. Costia is voor een beginnende onderzoeker moeilijk te herkennen doordat ze zeer klein zijn (7-15µm) en zeer snel van plaats wisselen.

Advies :
Costia is eenvoudig met een middel tegen ééncelligen te behandelen. ALPAREX van Colombo voor de vijver zorgt ervoor, dat Costia en andere ééncelligen met positief resultaat bestreden worden. De bestrijding van een ziekte veroorzaakt door flagellaten kan geholpen worden door de vissen in een donkere omgeving te brengen.

Dosering :
1ste dag 1ml.per 20 liter vijverwater; de 2e dag nog eens 1ml.per 20 liter vijverwater. UV-lamp minimum 1 week uitschakelen.

Tussen ALPAREX en FMC-50 dient minimum twee weken tussen te zijn.

Meercellige parasieten.

Welke soorten meercelligen teisteren onze Koi?

De laatste soort ziekteverwekkers zijn de meercelligen waarvan de meesten tot de kreeftachtigen of crustacea behoren. Deze ziekteverwekkers zijn groot genoeg om ze met het menselijke oog te herkennen. Omdat de kreeftjes zo groot zijn ontstaan natuurlijk ook grote wonden in de huid van de vissen. Hierdoor is het gevaar voor bacteriële infecties en schimmelinfecties heel groot.

Deze organismen met meerdere cellen hebben ook een ingewanden, geslachtsklieren en een zenuwstelsel. Ze zijn groter dan de ééncellige; maar een microscoop is toch aan te bevelen voor het herkennen van meercellige.

De eerste meercelligen die we bespreken zijn de bloedzuigers (Piscicola geometra of visbloedzuiger) gevolgd door de kreeftachtigen als ergassilius (kieuwkreeftje); laernae of ankerworm en tenslotte de argulus (vis- of karperluis).


Hoe een infectie met meercelligen herkennen?

Bloedzuigers (Piscicola geometra of visbloedzuiger):
De visbloedzuiger voedt zich met bloed, ze zoeken een gastheer welke meestal al verzwakt is en zuigen zich vol met bloed. Een bloedzuiger welke meestal 's nachts actief is kan tot 10 ml bloed uit een vis zuigen.

Als je ronde zuigplekken op de vissen ontdekt kan dit wijzen op de aanwezigheid van visbloedzuigers. Als de gastheer verzwakt is door de visbloedzuiger verlaat deze de gastheer. Piscicola veroorzaken veel schade aan de slijmhuid en verspreiden ook ziekteverwekkers. De visbloedzuiger kan een lange tijd in de vijver overleven zonder gastheer. Bloedzuigers komen vaak met nieuwe planten in de vijver.

Piscicola worden tussen 2 en 5cm. Ze zijn lang dun en dwarsgestreept met twee zuignappen waarmee ze niet alleen bloed zuigen maar zich ook voortbewegen over de vis.

Advies :
Bij het uitzetten van nieuwe planten en vissen grondig nagaan of er geen ongenode gasten zijn meegekomen. Als er toch vissen getroffen zijn door bloedzuigers kan men deze met de hand van de vissen halen en behandelen in quarantaine met een zoutbehandeling van 20gr/l voor 10 à 45 minuten.

Alle vissen in quarantaine plaatsen en de besmette vijver leegmaken en grondig ontsmetten. (met calciumchloride) Het uitzetten van een zonnebaars kan in de toekomst al veel ellende besparen.

Argulus of karperluis :
De argulus is een van de meest voorkomende parasieten op vijvervissen, en kan tot 15 mm groot worden. De argulus heeft een ronde vorm met twee ronde zuignappen. Tussen deze zuignappen zitten de stekelvormige delen van de mond waarmee de argulus een gat door de huid van vis maakt. De argulus injecteert een vergif in de wond en met zijn sterke kaken van de mond breekt de Argulus het aangetaste weefsel open. De huid van de vis raakt geïrriteerd en deze zal gaan schuren en springen. Daardoor ontstaan verwondingen welke ook weer een infectie van bacterïen of schimmels kan veroorzaken.

De schade die ze bij de koi aanbrengen bestaat uit het onttrekken van bloed en weefselsappen waardoor er een rode plek ontstaat op de plaats waar de argulus heeft gezeten. De karperluizen kunnen door middel van gif de vissen verdoven of zelfs doden. Bovendien zijn ze bekend voor het overdragen van buikwaterzucht. Als de vis niet snel behandeld wordt is hij meestal reddeloos verloren.

De levenscyclus van de Argulus is als volgt: De volwassen Argulussen zitten met hun zuignappen op de vissen, de volwassen vrouwtjes verlaten de vis om hun eitjes af te zetten. De ontwikkeling tot een volwassen karperluis verloopt in negen larvenstadia.

Een microscopisch onderzoek is niet nodig, omdat karperluizen met het blote oog te zien zijn.

Advies :
Visluizen kunnen met preparaten tegen wormen zoals LERNEX VAN COLOMBO voor de vijver eenvoudig worden bestreden. 10 gr. per 125L vijverwater. Een volle schep met de bijgeleverde maatlepel is ca. 20 gram. Het verdient aanbeveling de behandeling na 14 dagen te herhalen.

UV-lamp tot 10 dagen na de laatste behandeling uitgeschakeld houden. Tussen het gebruik van Lernex, en Alparex dient minimaal 3 weken tijdsverschil te zitten. Niet gebruiken onder de 10°C.

Argulus kunnen veertien dagen overleven zonder gastheer. Het is daarom aangeraden om levend voedsel, rotsen of planten minimum twee weken te bewaren voor men deze in contact brengt met de vissen of de vijver in het algemeen.

Lernaea of ankerworm :
Ankerworm is eigenlijk een foutieve benaming voor deze parasiet die tot de kreeftachtige behoort. De 2cm grote diertjes zijn duidelijk op de huid van de vissen te herkennen. De vissen schuren aan vijverwanden en rotsen en zwemmen zenuwachtig rond in de vijver.

Op de aanhechtingsplaatsen ontstaan rode vlekken door ontstekingen en bacteriële infecties. De ankerwormen dringen diep in de huid en spieren van de vis door zodat soms alleen de staart van de beestjes te zien is. Bij jonge vissen tot zelfs in vitale organen als de lever. Bloedarmoede, vermagering en sterfte zijn het gevolg.

Ankerwormen lijken op een worm met hoorntjes aan de kop; bij volwassen vrouwtjes zijn de 2 eierzakjes goed te zien. Alleen de vrouwtjes zijn parasitair; de mannetjes niet. Met de haken, welke sterk op een anker van een schip lijken, boren ze de vissen door de huid tot in het spierweefsel en zuigen bloed op. De mannetjes wijken qua vorm helemaal af van de vrouwtjes. De mannetjes sterven ook na de voortplanting in mei, de vrouwtjes dringen zich nog dieper in het weefsel van de vis en verplaatsen zich niet meer. Het achterlijf steekt nog tussen de schubben uit; aan het uiteinde zijn de twee lange eierzakjes te zien. Eind mei begin juni sterven dan ook de vrouwtjes en vallen gewoon van de vis af met medeneming van stukken huid en spierweefsel waarbij ze grote gaten veroorzaken. Deze gaten genezen zeer moeilijk, meestal ontstaat er een bacteriële- of een schimmelinfectie wat de dood van de koi tot gevolg heeft.

Een microscopisch onderzoek is niet nodig, omdat ankerwormen met het blote oog zijn waar te nemen.

Advies :
Ankerwormen kunnen met preparaten tegen wormen zoals LERNEX VAN COLOMBO voor de vijver eenvoudig worden bestreden. 10 gr. per 125L vijverwater. Een volle schep met de bijgeleverde maatlepel is ca. 20 gram. Het verdient aanbeveling de behandeling na 14 dagen te herhalen.

UV-lamp tot 10 dagen na de laatste behandeling uitgeschakeld houden. Tussen het gebruik van Lernex, en Alparex dient minimaal 3 weken tijdsverschil te zitten. Niet gebruiken onder de 10°C.

Ergasilus of kieuwkreeftje :
Een infectie met ergasilus of kieuwkreeftjes komt meestal voor op vissen die leven op de bodem of in de lagere waterlagen. Ergasilus leeft vooral op de bodem terwijl de larven vrij rond zwemmen in het water.

Deze kreeftjes parasiteren op de kieuwen van de vis en zijn daar als kleine witte puntjes van een lengte tot 2 mm te zien. Aangetaste vissen vermageren en de kieuwen worden bloedarm en bleek, waarna de vissen lusteloos worden. Op de foto zijn de aangetaste kieuwen van een koi goed te zien.

Alleen de vrouwtjes zijn parasitair. De mannetjes zijn planktonorganismen. In de loop van de zomer kunnen 2 generaties ontstaan. Bij de vrouwtjes ontwikkelt zich een paar krachtige haken waarmee ze zich vast hechten in de kieuwen van de vissen. Volwassen kieuwkreeftjes zijn tot 2mm groot en zoeken vaak de grotere vissen op omdat kleinere vissen te kleine kieuwen hebben om zich goed te kunnen vastgrijpen.

De volwassen vrouwtjes worden ook wel "kieuwwormen" genoemd vanwege de wormachtige witte eierzakken. De kieuwkreeftjes kunnen zelf overbrengers zijn van parasitaire ziekten, ze dienen daarbij vaak als tussengastheer. Gelukkig komt de parasiet niet veel voor bij koi, wel is het raadzaam om nieuwe vissen uitvoerig te controleren.

Bij microscopisch onderzoek is een vergroting van 50x voldoende om de parasiet goed te herkennen. Met een bot voorwerp kunnen de kreeftjes voorzichtig van de kieuwen gehaald worden.

Advies :
Kieuwkreeften kunnen met preparaten tegen wormen zoals LERNEX VAN COLOMBO voor de vijver eenvoudig worden bestreden. 10 gr. per 125L vijverwater. Een volle schep met de bijgeleverde maatlepel is ca. 20 gram. Het verdient aanbeveling de behandeling na 14 dagen te herhalen.

UV-lamp tot 10 dagen na de laatste behandeling uitgeschakeld houden. Tussen het gebruik van Lernex, en Alparex dient minimaal 3 weken tijdsverschil te zitten. Niet gebruiken onder de 10°C.